مدح و منقبت حضرت امام رضا علیهالسلام
حـریم طـوس مگر طور وادی سیناست که روی ماه رضا، جلوهگاه نور خداست چو کعبه ساحت قدسش مطاف اهل یقین رواق صحن نو و کهنه، مروه است و صفاست پیمبران به طواف و فرشتگان در سعی یکی به ذکر نماز و یکی به عرض دعاست شـرف بَـرَد ز مـقـامـش مـقـام ابـراهـیـم غـبـار او بـه رخ زمـزم آبــروافـزاسـت چنان که در عـرفـاتـت گـنـه بـبـخـشایـند نگاه او قلم محـو جرم و عـفـو خطاست به خـاک او حـجـرالاسـود اسـتـلام کـنـد که پـارۀ تـن پـیـغـمـبـر خـدا، ایـنجـاست بگو به موسی عمران، به کوه طور مرو وگـرنه با أرِنـی، لَـن تَـرانیات اولاست ز کوه طـور بیا خـدمت رضا در طوس که در جـمـال خـدایـی او خـدا پـیـداست غــبـار خـاک قـدمهـای زائــر حــرمـش گهی به دوش نسیم و گهی به دست صباست یکی بَرَد به چـمن تا به گل ببخـشد بوی یکی بَرَد به شفاخانهها که عین شفـاست عـلـی عــالـی اعـلـیٰ، کـه نـام اقـدس او ز اسم حضرت حق، سرّ عَلَّمَ الأسماست شـعـاع نــور خــدا، جـلـوۀ جـلال نــبـی جـمال عـلـم عـلی، نور دیـدۀ زهـراست همیـشه تـا بـوَد این آفـتـاب چـشمۀ نـور همـاره تـا به فـلـک مـاه انـجـمـنآراست همـیـشه مـلت ایـران، به نـام او جـاویـد هـماره پـرچـم ایـران به فَـرِّ او برپاست سزد که بر سر خـورشـید سـایه انـدازیم چنین که سایۀ شمسالشموس بر سر ماست |